Jowan Remmig – interview

Het is een mooie, koude januarimiddag als we een bezoek brengen aan het atelier van Jowan Remmig. Als we één voet binnen de sfeervolle boerderij hebben gezet bevinden we ons al meteen in zijn gezellig  rommelige, U-vormige werkruimte. Wat direct opvalt is 5174770426_9bc71945b5_oJowan’s link met de natuur. Een grote gedroogde berenklauw steekt ergens uit de muur, tussen de massief houten balken en binten. Aan een andere muur hangt een sierlijk gevormd stuk hout, wat een ouderwetse balkonstut blijkt te zijn, zo horen we later. Er bovenop ligt een konijnenschedeltje met lange, scheve ‘olifantstanden’. Mijn oog wordt getrokken naar de geheimzinnige schemering van een ruimte die om de hoek verder loopt en ik zie een paar grote opgezette buizerds, de vleugels gespreid. In Jowan’s vitrinekast liggen nog veel meer van dit soort interessante vondsten als dode kikkers, schedeltjes, met daartussen zijn eigengemaakte sieraden.

Zoeken en verzamelen is heel belangrijk voor Jowan. Zijn vondsten vormen de basis van zijn werk. Hij laat ons een stuk zink (uit een oude dakgoot) zien dat hij heeft gebruikt voor het kunstwerk ‘Ems’.
Doordat het regenwater zuur is (“vooral met een rieten dak!”) heeft de regen er ovaalachtige patronen in geëtst. Jowan ziet zo’n structuur en gebruikt die. Ook de – van nature vaak al aanwezige – herhaling is erg belangrijk.
“Een rij palen is interessanter dan één paal. En een rij bomen is interessanter dan één boom. Ja, tenzij je een hele mooie hebt natuurlijk…” Structuur ìs dus ook vaak herhaling. En herhaling is verre van saai.5174162407_b5ea6e7e4e_oJowan laat ons een voorbeeld zien van een werk waarbij hij één enkele foto van een jongetje heeft gebruikt. Hij laat deze verschillende keren terugkomen.  Hij volgt steeds hetzelfde procédé maar geen enkele afdruk is hetzelfde. Dat het steeds verschilt is juist ook het boeiende: het maakt het onvoorspelbaar, spannend. In dit specifieke geval heeft Jowan gebruik gemaakt van een kopieerapparaat. Hij kopieerde de foto en bewerkte het kopie daarna verder op een geprepareerde etsplaat. Vervolgens ging het in een zuurbad, en omdat de toner van het kopieerapparaat zuurbestendig is, krijg je dus dat de afbeelding afgedrukt wordt, maar elke keer toch verschillend is.
Hij maakt ook niet veel gebruik van kleur. “Eigenlijk is blauw voor mij de enige echte kleur. Als je rood verdunt, krijg je van dat rozige…” Aan zijn blik te zien moet hij daar niet zoveel van hebben. Blauw blijft krachtig, puur. <
Toch is er wel een voorbeeld uit zijn werk dat erg kleurrijk is. Het werk met de titel “Raspen” oftewel “Koolzaad” knalt bijna van het papier af.
Maar het meeste werk is sober en vraagt om rust, ruimte en aandacht.
Jowan haalt zijn ‘bouwstenen’ (zoals je ze zou kunnen noemen) niet alleen uit de natuur. Hier wordt ook zijn boekbind- en restaurateursachtergrond zichtbaar. De precisie van minuscule stukjes papier met eeuwenoude teksten die hij verwerkt in een kunstwerk. De sfeer die zoiets ademt is uniek. We horen een paar interessante anekdote’s van Jowan toen hij nog restaurateur was. In oude boeken kom je soms de meest interessante details tegen. Je haalt zo’n boek los en ziet dat iemand met een passer bloemetjes heeft getekend bijvoorbeeld. Na restauratie wordt het boek weer dichtgemaakt en zie je er niets meer van terug, jij alleen weet het. Of een gebruikte veer die eeuwenlang in een boek heeft gezeten..dat is iets kleins maar heel tastbaars uit het verleden. Dit alles heeft invloed op Jowan’s werk. “Een graficus zit ook heel anders in elkaar dan een schilder”. Een graficus denkt meer in structuren. Dat zie je duidelijk in Jowan’s composities. 5174165321_1cd995d07f_o
Een duur boek, vol met prachtige prenten.
Een materiaal dat Jowan graag gebruikt is Japans papier. Dat drukt namelijk dóór. Die eigenschap maakt het een ideaal middel voor Jowan om verschillende grafische technieken te combineren. Een kunstenares als Rineke Hollemans (zie het verslag van haar werkwijze op deze website) weet van tevoren al hoe ze het resultaat wil hebben. Ze moet dus vele stappen vooruit denken in het drukproces. Dit doet Jowan juist weer niet, omdat dat niet bij hem past als kunstenaar. Het strookt ook niet met één van zijn belangrijke uitgangspunten, de ruimte voor het onvoorspelbare. Toch bereikt hij wel degelijk diepte en gelaagdheid in zijn werk, alleen op een andere manier. Met Japans papier kan hij doordrukken, er overheen plakken, donkerder en lichter combineren etc.
Toch is die herhaling ook een tijdje weg geweest bij Jowan. Hij laat ons werk zien, waaronder zijn afstudeerscriptie, dat veel realistischer oogt. Een duidelijk andere fase in zijn kunstenaarschap. Het is boeiend om die ontwikkeling te zien.
het geheime leven van Jowan…
Al pratend en kijkend is het inmiddels laat geworden. En er is nog zoveel interessants uit te wisselen met boeiende kunstenaar. We hebben het nog niet eens echt over steendruk gehad! Maar tijd is onverbiddelijk en we nemen afscheid van Jowan Remmig, vol indrukken en inspiratie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Groene Webshop voor groene vakanties

%d bloggers liken dit: